Budynek Instytutu Edukacji Sarmackiej w Książęcym Mieście Grodzisku


Kurs podstaw wiedzy o Sarmacji —
Ustrój Księstwa Sarmacji

Jak napisaliśmy w poprzedniej części, Księstwo Sarmacji jest monarchią, na czele której stoi książę Daniel Łukasz. W niniejszym rozdziale omówimy pokrótce podstawowe zasady ustroju Księstwa Sarmacji — najważniejsze organy władzy w Sarmacji i ich kompetencje oraz podział administracyjny Księstwa Sarmacji na stolicę i prowincje.

Nowe prawa dla całego państwa uchwala parlament — Sejm. Na Sejm składają się trzy stany sejmujące: Książę, Izba Senatorska i Izba Poselska. W skład Izby Senatorskiej wchodzą sarmaccy arystokraci: diukowie, markizowie i hrabiowie. W skład Izby Poselskiej wchodzą posłowie wybierani przez obywateli sarmackich co cztery miesiące.

Procedura uchwalenia ustawy jest następująca: projekt wnosi się w Izbie Poselskiej. W razie przyjęcia, trafia on do Senatu. Senat może przyjąć go bez zmian, zaproponować poprawki lub odrzucić. W dwóch ostatnich przypadkach projekt wraca do Izby Poselskiej, która może odrzucić poprawki lub weto Senatu. Na końcu trafia on do Księcia, który może go podpisać lub odrzucić.

W sarmackim prawodawstwie funkcjonują również dekrety z mocą ustawy wydawane przez Księcia. Dekret z mocą ustawy, jak wskazuje jego nazwa, jest równy ważnością ustawie i nie ma ograniczeń co do tego, jakich spraw może dotyczyć. W jego wydaniu nie biorą udziału Izby Sejmu, niemniej jednak Izba Poselska może dekret z mocą ustawy odrzucić w ciągu czternastu dni od dnia wydania.

Zwierzchnikiem Rządu jest Książę, zaś jego pracami kieruje Kanclerz. W skład Rządu wchodzą ponadto ministrowie Dziedzictwa Narodowego (zajmujący się kulturą i sportem), Finansów i Gospodarki (zajmujący się także rejestracją przedsiębiorstw i kredytami), Samorządu Terytorialnego, Spraw Wewnętrznych oraz Spraw Zagranicznych.

Książę powołuje na Kanclerza lidera ugrupowania, które zwyciężyło w wyborach, zaś na jego wniosek powołuje i odwołuje poszczególnych ministrów. Książę może pod pewnymi warunkami odmówić powołania lub odwołania ministra, jak również odwołać go z własnej inicjatywy.

Władzę sądowniczą w Księstwie Sarmacji na szczeblu ogólnokrajowym sprawuje Sąd Najwyższy.

Pod względem administracyjnym Księstwo Sarmacji dzieli się na stolicę — Książęce Miasto Grodzisk, obszar podległy bezpośrednio rządowi centralnemu zwany Terytorium Koronnym, cieszące się autonomią prowincje — Gellonię i Teutonię, a także na kraje Korony - Baridas oraz Sclavinię i Trizondal. Różny status prowincji wynika z tego, że częsć z nich została na podstawie traktatów do Sarmacji inkorporowana. Na ich czele stoją namiestnicy powoływani przez Księcia, lub wybierani przez obywateli danej prowincji, jednak ich wewnętrzny ustrój jest zróżnicowany i zależy od lokalnej specyfiki.

Zgodnie z Konstytucją, samorząd terytorialny wykonuje wszystkie te zadania, które nie zostały zastrzeżone dla władz centralnych, które mają wyłączność na m.in. politykę zagraniczną, sprawy obronności, podstawową infrastrukturę informatyczną, system automatycznej gospodarki oraz emisję waluty. Ponadto, władze państwowe zatwierdzają prawodawstwo samorządów terytorialnych.

© Instytut Edukacji Sarmackiej 2005-2006 :: Webdesign Piotr M. Kozanecki